Γνωρίζω ποιο είναι το σωστό για σένα, θα στο πω, εσύ θα το πράξεις και θα ζήσουμε εμείς
καλά και οι άλλοι καλύτερα. Δεν νομίζω.
Αφού σ αγαπώ θα σου χαμογελάσω, θα πιστέψω από τα βάθη της ψυχής μου σε εσένα, αν
ταιριάζει μπορεί να σου πω κι ένα παράδειγμα, ήσυχα, ταπεινά και συ με την υπέροχη
δύναμη ψυχής που έχεις μέσα σου, όλοι έχουμε, θα καταλήξεις στο “σωστό”, το δικό σου
σωστό για να προχωρήσεις.
Είναι δύσκολη η διάκριση, όλοι πέφτουμε στην παγίδα της επίκρισης, της βιαστικής μαγικής
λύσης. Μα όπως έχω γράψει και πρωτύτερα, χωρίς να μας μαλώνουμε, γιατί τότε το
“ελάττωμα” αντιστέκεται, μας επαναφέρουμε στην ΑΓΑΠΗ, οπότε στην αποδοχή και την
σιωπή.
Κατά τον Αριστοτέλη, τον σπουδαίο μας δάσκαλο, φιλία, σχέση είναι και η επαναφορά στο
ηθικά σωστό. Καλώς. Αυτό όμως δεν προϋποθέτει λογύδρια, φράσεις όπως “άκου εμένα
που ξέρω”, αλλά ένα χάδι, ένα βλέμμα στοργής, σιωπή, αφού πούμε την άποψη μας δίχως
στόμφο.
Ας είναι λοιπόν το ΑΓΑΠΩ πράξη κι όχι λόγος. Όταν νιώθουμε πως δεν μπορούμε αυτό να
το πραγματώσουμε πολλές φορές φταίει η έλλειψη σωστής ροής της ενέργειας μας, την
οποία επαναφέρει σε ισορροπία η ρεφλεξολογία, ο ηλεκτροβελονισμός (χωρίς βελόνες), τα
βότανα και το μασάζ κεφαλής ή σώματος.